Integracja Sensoryczna

//Integracja Sensoryczna

Integracja Sensoryczna

Integracja sensoryczna to proces, podczas którego układ nerwowy człowieka odbiera informacje z receptorów wszystkich zmysłów: dotyk, układ przedsionkowy odbierający ruch, czucie ciała, czyli propriocepcja, węch, wzrok, słuch, smak, następnie organizuje je i interpretuje tak, aby mogły być wykorzystane w celowym działaniu. Celem terapii jest dostarczenie takiej ilości odpowiednich bodźców, aby dać możliwość prawidłowej pracy centralnego układu nerwowego.

OBJAWY ZABURZEŃ INTEGRACJI SENSORYCZNEJ

Zbyt wysoki lub zbyt niski poziom aktywności ruchowej

  • Zaburzenia napięcia mięśniowego
  • Słaba koordynacja ruchowa (problemy te mogą dotyczyć małej lub dużej motoryki)
  • Niezgrabność ruchowa
  • Trudności w koncentracji, impulsywność
  • Szybkie meczenie się
  • Wycofanie z kontaktów społecznych
  • Opóźnienie rozwoju mowy, rozwoju ruchowego oraz trudności w nauce
  • Słaba organizacja zachowania, brak planowania

NA CZYM POLEGA TERAPIA

Zajęcia terapeutyczne prowadzone z dzieckiem mają na celu kompensowanie, określonych diagnozą, deficytów i zaburzeń w integracji zmysłowej dziecka. Diagnoza oparta jest na przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu oraz na Testach Integracji Sensorycznej. Zajęcia integracji sensorycznej w większości mają charakter aktywności ruchowej, która nakierowana jest na stymulację zmysłów. Są dostosowane do poziomu rozwojowego dziecka i mają postać „naukowej zabawy”. Dziecko będzie zachęcane i kierowane do wykonywania aktywności, które będą wyzwalać i prowokować odpowiednie, skuteczne reakcje na bodziec sensoryczny. W trakcie zajęć wykonywane będą odpowiednie dla dziecka aktywności dostarczające stymulacji przedsionkowej, proprioceptywnej oraz dotykowej. Stopień trudności tych aktywności będzie stopniowo wzrastać tak, aby wymagać od dziecka bardziej zorganizowanych i zaawansowanych reakcji. W trakcie terapii preferowane są ukierunkowane zabawy i aktywności swobodnie wykonywane przez dzieci, wyzwalające automatyczne reakcje sensoryczne, aniżeli instruowane, narzucone i ćwiczone konkretne reakcje na bodźce. Terapia jest zazwyczaj dla dziecka przyjemnością, ale jednocześnie ciężką pracą, nastawioną na osiągnięcie sukcesu, który prawdopodobnie byłby niemożliwy w całkowicie spontanicznej zabawie. Ważnym aspektem terapii jest motywacja dziecka. Powyższe cele realizowane są z wykorzystaniem różnorodnych przyrządów i pomocy terapeutycznych, takich jak: huśtawki, równoważnie, platformy, uprzęże, deskorolki, i wiele innych. Oddziałując na inną grupę zmysłów używamy np.: fakturowych pomocy sensorycznych, obciążników, przyrządów do stymulacji słuchowej, węchowej oraz wzrokowej.

EFEKTY TERAPII

Dzięki starannie dobranym ćwiczeniom w ramach terapii dziecko może poprawić:

  • sprawność w zakresie dużej i małej motoryki
  • uwagę i koncentrację
  • zdolności wzrokowe i słuchowe
  • samoświadomość i samoocenę
  • funkcjonowanie emocjonalne

DLA KOGO ?

  • Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, takimi jak: dysleksja, dysgrafia, dysortografia, słaba koncentracja uwagi
  • Dzieci z ADHD, ADD
  • Dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym
  • Dzieci autystycznych
  • Dzieci opóźnionych psycho-ruchowo
  • Dzieci niepełnosprawnych intelektualnie
  • Dzieci cierpiących na schorzenia o podłożu genetycznym (np. zespół Downa, Aspergera, Reta, Williamsa, Turnera, Kinefertera)
2017-08-31T10:03:45+00:00