Kabina hiperbaryczna – niewykorzystany potencjał?

//Kabina hiperbaryczna – niewykorzystany potencjał?

Mimo, że początki terapii hiperbarycznej sięgają aż 1662 roku, dalej wydaje się być terapią o niewykorzystanym potencjale.

Terapia hiperbaryczna polega na wdychaniu 100% tlenu w kabinie hiperbarycznej, w której ciśnienie otoczenia jest większe od ciśnienia atmosferycznego. Co to tak na prawdę oznacza? Wiadomo, że w jednym litrze surowicy krwi rozpuszczonych jest ok. 3ml tlenu, oddychanie 100% tlenem w warunkach hiperbarycznych powoduje wzrost tej wartości do około 50 ml/l i pokrywa zapotrzebowanie na tlen wszystkich tkanek człowieka pozostającego w spoczynku!

Używanie terapii hiperbarycznej w mózgowym porażeniu dziecięcym oparte jest na teorii nieaktywnych komórek w mózgu dziecka, które stymulowane tlenem mają potencjał do normalnego funkcjonowania.

Wciąż mało jest badań na temat dokładnego wpływu tej terapii u pacjentów z mózgowym porażeniem dziecięcym. Badania przeprowadzone w Kanadzie w 2001 roku, w których udział brało 111 dzieci nie wykazały różnicy w motoryce (ocenianej na podstawie skali GMFM) u dzieci poddanych terapii hiperbarycznej w stosunku do dzieci poddanych terapii normalnym powietrzem. Natomiast badania przeprowadzone w 1999 roku również w Kanadzie, gdzie próbie poddanych zostało 25 dzieci z postacią diplegii spastycznej wykazały poprawę średnio o 5,3% w skali GMFM po zastosowaniu terapii hiperbarycznej.

Warto jednak zauważyć, że mózgowe porażenie dziecięce nie ogranicza się jedynie do funkcji motorycznych, ale również dotyczy innych zaburzeń – snu, zachowania czy trudności w uczeniu się, które wpływają na możliwość podejmowania przez nie aktywności społecznych.

Zaburzenia snu obserwowane u 10-40% dzieci z MPD znacząco wpływają na ich funkcjonowanie w ciągu dnia – samopoczucie podczas ćwiczeń i chęci do udziału w zajęciach fizjoterapeutycznych. Ostatnie badania z 2016 roku w których oceniano wpływ terapii hiperbarycznej na zaburzenia snu u dzieci z MPD wykazały poprawę w zakresie wydłużenia snu, zmniejszenia ilości przebudzeń w ciągu nocy oraz drażliwości dzieci już po 10 sesjach w komorze hiperbarycznej. Co więcej, uzyskany efekt utrzymywał się od 1-3 miesięcy po zakończeniu terapii.

Mimo, że każda terapia niesie za sobą ryzyko działań niepożądanych ich ilość w terapii hiperbarycznej jest stosunkowo niska dzięki czemu uznawana jest za bezpieczną metodą leczenia pod warunkiem właściwej klasyfikacji pacjentów oraz systematycznej kontroli urządzenia.

Chociaż nie wszystkie badania wskazują na znaczną poprawę stanu dzieci z mózgowym porażeniem dziecięcym terapia tlenem hiperbarycznym może być dobrym sposobem złagodzenia dolegliwości z jakimi zmagają się pacjenci oraz wartościowym uzupełnieniem tradycyjnych zajęć fizjoterapeutycznych.

Bibliografia:
1. MCDONAGH, Marian S. Hyperbaric Oxygen Therapy in Cerebral Palsy. In: Cerebral Palsy. Springer, Cham, 2018. p. 283-293.
2. MONTGOMERY, D., et al. Effects of hyperbaric oxygen therapy on children with spastic diplegic cerebral palsy: a pilot project. Undersea & hyperbaric medicine, 1999, 26.4: 235.
3. LONG, Ying, et al. Hyperbaric oxygen therapy is safe and effective for the treatment of sleep disorders in children with cerebral palsy. Neurological research, 2017, 39.3: 239-247.
4. COLLET, Jean-Paul, et al. Hyperbaric oxygen for children with cerebral palsy: a randomised multicentre trial. The Lancet, 2001, 357.9256: 582-586.
5. NAROŻNY, Waldemar; SIEBERT, Janusz. Możliwości i ograniczenia stosowania tlenu hiperbarycznego w medycynie. In: Forum Medycyny Rodzinnej. 2007. p. 368-375.
6. SZYMAŃSKA, Bożena; KAWECKI, Marek; KNEFEL, Grzegorz. Kliniczne aspekty hiperbarii tlenowej. Wiadomości Lekarskie, 2006, 59: 1-2.
7. KULIŃSKI, Włodzisław; ZEMAN, Krzysztof; ORLIK, Teresa (ed.). Fizjoterapia w pediatrii. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2014

Dowiedz się wiecej o tlenoterapii w Olinku
2018-06-19T07:47:19+00:00