Olinek Suit Terapia

//Olinek Suit Terapia

Olinek Suit Terapia

ZASTOSOWANIE KOMBINEZONÓW, CZYLI JAK TO DZIAŁA?

Kombinezony nie stanowią terapii sam w sobie, są niezwykle efektywnym narzędziem, ale wymagają odpowiedniego zastosowania. Niezbędna jest więc szeroka wiedza fizjoterapeutów w zakresie stosowania innych metod rehabilitacyjnych. Podczas terapii stosuje się takie metody jak PNF, Bobath, Terapia Manualna, Kinesiotaping, Thera Band, jak również elementy Integracji Sensorycznej, Doman-Delacato, Kinezyterapii. Wykorzystuje się także wiele urządzeń rehabilitacyjnych: UGUL, Spider, Pionizator, Piłki, Gumy, Poduszki Sensoryczne, Podwieszane Platformy, i wiele innych.

Głównym celem metody PNF jest odbudowa czynności ruchowych (reedukacja) podporządkowana fizjologicznej sekwencji rozwoju ruchowego i prowadzona w oparciu o ruchy zbliżone do tych, jakie się wykonuje w życiu codziennym. Postępowanie oparte jest o sumowanie się różnego rodzaju bodźców aferentnych (głównie wzrokowych, słuchowych, proprioceptywnych, dotykowych i równoważnych). W metodzie tej rezygnuje się z izolowanych ruchów w pojedynczych stawach i w typowych płaszczyznach. Całość ruchu jest wynikiem świadomych starań pacjenta, wspieranych elementami torującymi, do których można zaliczyć rozciągnięcie mięśni i innych elementów okołostatwowych , ciąg i nacisk, wzmocnienie aktywności mięśni poprzez odpowiednio stawiany opór, właściwy chwyt oraz zapewnienie odpowiednich warunków i kolejności pracy mięśni.

Ćwiczenia wykonuje się zwykle jednym z wielu sposobów, z których każdy ma inne zastosowanie.

Do podstawowych technik stosowanych w tej metodzie można wymienić:

  • Powtarzane skurcze – należące to tzw. Technik agonistycznych i służące głównie wyuczeniu ruchu oraz rozwijaniu siły i wytrzymałości mięśniowej;
  • Rytmiczne zapoczątkowanie ruchu – należące do tej samej grupy, stosowane u osób, które mają problemy z rozpoczęciem ruchu ( sztywność, spastyczność );
  • Zmiana kierunku ruchu na przeciwny – jako nieodłączna składowa dla większości ruchów wykonywanych w życiu codziennym. Należy do grupy technik antagonistycznych, stosuje się tu 3 zasadnicze warianty ćwiczeń powrotnych – powolne zmiany kierunku ruchów, powolne zmiany kierunku ruchu z „trzymaniem” i rytmiczną stabilizacją;
  • Techniki rozluźniające – z ruchem biernym lub czynnym poza zakres ograniczenia ruchomości, ale po uprzednim rozluźnieniu, które uzyskuje się przede wszystkim na drodze poizometrycznej relaksacji
  • Dodatkowe środki fizykalne jako uzupełnienie powyższych technik
    Dodatkowe ćwiczenia koncentrują się wokół dwóch aspektów – samowystarczalności pacjenta oraz ważnych dla życia funkcji tj. oddechu i poprawy jego mechaniki, ruchów oczu, ust i języka oraz połykania, a także stymulacji pęcherza i jelit oraz reedukacji mięśni twarzy.
Dowiedz się wiecej o OlinekSuit
2017-10-10T15:18:07+00:00