Międzynarodowa Klasyfikacja Procedur Medycznych ICD-9 sytuuje terapię czaszkowo-krzyżową pod kodem 93.3824 Metody terapii manualnej - Terapia kraniosakralna w świetle aktualnych badań jako dowodnie skuteczną, oraz klinicznie stosowną dla osiągania zdrowotnej sukcesji
Poprzedzone szczegółowym wywiadem czynności fizjoterapeutyczne ukierunkowane na lokalny problem w ciele bądź diagnostyczne jego ustalenie opieramy na wieloletnim doświadczeniu praktycznym, rzetelnej wiedzy anatomicznej i fizjologicznej, a także podejściu skoncentrowanym na podmiotowości pacjenta
Terapia czaszkowo-krzyżowa zestawia subtelną palpację i nieinwazyjne techniki powięziowe w celu równoważenia napięć błonowych, rozluźnienia struktur mięśniowo-powięziowych, a także poprawę funkcjonowania organizmu z (re)aktywowaniem sił witalnych.
Na poziomie istotności klinicznej terapia ta redukuje dolegliwości prowokowane istnieniem blokad na szlaku czaszkowo-krzyżowym, które implikują zmiany w naturalnych ruchach struktur czaszki, zmieniając ich dynamikę koordynacyjną względem kości krzyżowej i dalej generują atypię napięć błonowych, wskutek czego organizują się zaburzenia wewnątrzczaszkowe oraz wtórne zmiany dystalne.
Integrujemy swoje działania w rozpoznaniach klinicznych objawiających:
- dysfunkcje czaszkowo-żuchwowe
- dysfunkcje struktur ustno-twarzowych, gardła i krtani
- dysfunkcje jamy nosowej, zatok przynosowych i układu węchowego
- dysfunkcje oczodołu
- dysfunkcje obszaru kości krzyżowej
- zaburzenia pourazowe i związane z czynnikiem stresowym
- zaburzenia snu polegające na bezsenności
- zaburzenia snu z nadmierną sennością
- zaburzenia snu związane z oddychaniem
- zaburzenia okołodobowego rytmu snu i czuwania
- zaburzenia wydalania z oznaczeniem moczenia się
- zaburzenia wypróżniania z oznaczeniem zaparć
- zaburzenia z ograniczeniem bądź unikaniem przyjmowania pokarmów spowodowane nerwowomięśniowymi, strukturalnymi i wrodzonymi stanami związanymi z trudnościami karmienia
- zaburzenia odżywiania oznaczone jako jadłowstręt psychiczny (AN)
- zaburzenia wywołane prenatalną ekspozycją na alkohol oznaczone jako FAS/ FASD
- zaburzenia niszczycielskie, kontroli impulsów i zachowania w odniesieniu do innych osób (agresja)
- zaburzenia niszczycielskie, kontroli impulsów i zachowania w odniesieniu do siebie (autoagresja)
- zaburzenia rozwoju relacji rówieśniczych z oznaczeniem nie- lub inicjowania interakcji
- zaburzenia koncentracji
- zaburzenia uwagi w aspekcie przerzutności, podzielności, podzielania
- zaburzenia hiperkinetyczne z deficytem uwagi występujące pod postacią złożoną lub z przewagą: nieuwagi, nadaktywności i impulsywności a także innych określonych bądź nieokreślonych problemów scalonych deficytem uwagi, i też nadaktywnością - nie wynikające z wychowania, powodujące utrwalenie wzorca zakłócającego organizację, skupienie i wytrwałość
- zaburzenia depresyjne z nasileniem autodestrukcji
- zaburzenia lękowe przebiegające z nietypowym napięciem mięśniowym, wzmożoną czujnością i zachowaniem unikowym
- przejawy epizodycznego lub przewlekłego bólu (nie)znanego pochodzenia obszaru głowy/ szyi/ klatki piersiowej/ brzucha i narządów wewnętrznych/ miednicy/ kończyn górnych i dolnych
W sytuacji obciążonego wywiadu neurologicznego z uwagi na zmienioną biofizykę tkanek i/lub potrzebę zastosowania innych sił bezpośrednich, fizjoterapeuta może zaproponować uzupełnienie procesu terapii o techniki rozluźniania pozycyjnego / mobilizację tkanek miękkich / wspomagające ćwiczenia relaksujące / pracę z oddechem / akupunkturę medyczną i suche igłowanie (MDN) / techniki manualne właściwe w przypadku występowania znacznych zaburzeń związanych z poborem pokarmu oraz nadawaniem mowy, i innych dolegliwości wynikających ze zmienionego potencjału funkcji ciała, też aktywności.
W sytuacji obciążonego wywiadu okołoporodowego fizjoterapeuta może zaproponować pracę z mamą.
W sytuacji obciążonego wywiadu neuropsychiatrycznego konsultację zaleca się zaplanować w terminie przypadającym na każdą pierwszą sobotę miesiąca w godzinach 8:00 - 15:00 z udostępnieniem kompletności dokumentacji o dziecku, uzupełnianej sukcesywnie w okresach przejść sytuacyjnych.
